Nadszedł ten czas. Jesteśmy przygotowani na długi marsz

– Jesteśmy konsekwentni, czekaliśmy aż nadto na spotkanie z panią premier – powiedział na konferencji prasowej międzyzwiązkowego sztabu protestacyjnego trzech reprezentatywnych central związkowych w dniu 5 lutego br. Piotr Duda. – Od półtora roku czekamy na odpowiedź na nasze postulaty przedstawione podczas wrześniowej manifestacji w 2013 r. Te propozycje żądań to nic innego jak nie rozwiązywanie problemów pracowniczych od wielu lat, problemów najważniejszych dla polskiego pracownika. Skoro pani premier nie chce się z nami spotkać my mówimy krótko: żarty się skończyły – powiedział przewodniczący „Solidarności”.

Piotr Duda zapowiedział, że przygotowania do czynnej akcji protestacyjnej włącznie z wielką demonstracją w Warszawie już się rozpoczęły. Początek to akcja ulotkowa skierowana nie tylko do członków związku, ale przede wszystkim do społeczeństwa. Centrale związkowe mają być koordynatorem działań w kraju, ponieważ protesty wybuchają w różnych miastach, a problemy sygnalizuje wiele branż. Związkowcy zapowiedzieli, że będą pomagać każdej grupie społecznej, która zwróci się o koordynację działań w obronie miejsc pracy, w obronie godnej pracy wszystkich pracowników. – Chciałbym powiedzieć do tych wszystkich którzy do nas dzwonili, pisali. Tak nadszedł ten czas. Jesteśmy przygotowani na długi marsz.  My chcemy rozwiązań systemowych, a nie pseudodialogu i rozwiązań doraźnych – zaznaczył.

Liderzy NSZZ „Solidarność”, OPZZ i Forum nie podali dokładnych szczegółów dotyczących planowanych akcji z uwagi na dynamiczny rozwój sytuacji.  Informacje mają pojawić się w odpowiednim momencie,  żeby „strona rządowa nie utrudniała przeprowadzenia zaplanowanych działań”.

Przewodniczący „Solidarności” podkreślił, że premier polskiego rządu powinna uczyć się od premierów i prezydentów innych państw europejskich jak prowadzi się dialog ze związkami zawodowymi. – Związki zawodowe są bardzo ważnym elementem ukształtowanej demokracji. Jeżeli rządzący tego nie rozumieją i wzięli sobie za honor walkę ze związkami zawodowymi, no to marny ich los – powiedział.

– Jesteśmy w nadzwyczajnej sytuacji, dlatego podejmujemy stosowne działania w obronie pracujących, w obronie narodu polskiego społeczeństwa. Rząd zatrzasnął drzwi przed demokracją, zatrzasnął drzwi przed dialogiem. Nie możemy dłużej czekać na realizację naszych postulatów – tłumaczył Jan Guz, przewodniczący OPZZ.

Z kolei Dariusz Trzcionka, wiceprzewodniczący Forum Związków Zawodowych apelował do pani premier aby posłuchała zdrowego rozsądku. – Chcemy rozpocząć prawdziwy dialog, z którego będą wynikały konkretne zapisy. Już nie ma czasu na zabawę, na przedwyczorcze tańce, musimy rozmawiać o problemach społeczeństwa, problemach ludzi młodych – powiedział.

Liderzy tej centrali oraz OPZZ i Forum Związków Zawodowych zadeklarowali, że nadal są gotowi do spotkania z premier Ewą Kopacz, choć – jak zaznaczyli – czas na rozmowy już dawno minął.

 

Podczas konferencji liderzy central związkowych przekazali dziennikarzom żądanie negocjacji na następujące tematy:

– Szybkiego wzrostu minimalnego wynagrodzenia do poziomu 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
– Wprowadzenia minimalnej stawki wynagrodzenia za godzinę gracy niezależnie od formy zatrudnienia.

– Wycofania antypracowniczych zmian w kodeksie pracy, dotyczących czasu pracy, oraz wprowadzenia zasady zawierania umowy o pracę na piśmie przed rozpoczęciem pracy.

– Wyeliminowania stosowania śmieciowych umów o pracę oraz patologicznego samozatrudnienia.

– Odblokowania wzrostu wynagrodzeń dla pracowników państwowej i samorządowej sfery budżetowej.

– Wycofania się z podwyższonego wieku emerytalnego oraz wprowadzenia prawa do skracania powszechnego wieku emerytalnego dla ubezpieczonych legitymujących się: kobiety 35 letnimi, a mężczyźni 40 letnimi okresami składkowymi i minimalnym kapitałem emerytalnym gwarantującym przyszłe świadczenie na poziomie nie mniejszym niż minimalna emerytura.

– Wprowadzenia skutecznej polityki państwa ukierunkowanej na tworzenie stabilnych miejsc pracy, chroniących pracowników przed ubóstwem.

– Odmrożenia podstawy naliczania zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

– Wypracowania i wdrożenia skutecznego programu walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, w tym zwiększenia wysokości progów dochodowych uprawniających do świadczeń rodzinnych i pomocy społecznej.

– Przywrócenia odpowiedzialności Państwa za zdrowie obywateli.

– Bardziej sprawiedliwego podziału wypracowanego dochodu narodowego m.in. poprzez zwiększenie progresji podatkowej.

– Wprowadzenia systemowych zmian w dialogu społecznym zgodnie z oczekiwaniami partnerów społecznych.

Załącznik: Ulotka_z_postulatami__A5.pdf