3 stycznia zmarł Andrzej Paczkowski, wybitny historyk, wykładowca akademicki. W okresie PRL działacz opozycji demokratycznej, a po zmianach politycznych członek Kolegium IPN.
Andrzej Paczkowski urodził się 1 października 1938 roku w Krasnymstawie. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie także obronił doktorat i uzyskał habilitację. Pracował w Instytucie Badań Literackich PAN (do 1974), Bibliotece Narodowej (1975–1980) oraz Instytucie Historii PAN (1980–1990). Początkowo zajmował się historią prasy polskiej, a w latach 80. edytował liczne materiały źródłowe dotyczące „Solidarności”, w tym zbiór dokumentów KC PZPR Gomułka i inni (1986).
Od 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność”, ekspertem przy Krajowej Komisji Porozumiewawczej oraz współtwórcą programu Klubów Rzeczypospolitej Samorządnej. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w drugim obiegu wydawniczym i opiniował wsparcie dla podziemnych inicjatyw naukowych. W 1983 współzałożył Archiwum Solidarności, w ramach którego do 1989 opublikowano 24 tomy dokumentów i relacji.
Z swoją działalność Andrzej Paczkowski został odznaczony wieloma medalami, w tym przede wszystkim Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.